In een arrest van 17 februari 2010 heeft het Hof van Beroep van Luik bevestigd dat de inkomsten die een inwoner van België verkrijgt uit een in Frankrijk gelegen onroerend goed dat via een Franse SCI wordt aangehouden, belastbaar zijn in Frankrijk en niet in België.
Hiermee zou een einde moeten komen aan de rechtsonzekerheid die de voorbije jaren bestond omtrent de fiscale behandeling van inkomsten die inwoners van België verkrijgen van een Franse SCI die een Frans onroerend goed aanhoudt.
Photo credit by: <Cabinet Bedin.com>
Frans onroerend goed via een Franse SCI
In Frankrijk is het voor natuurlijke personen niet ongebruikelijk om (Frans) onroerend goed aan te houden of te verwerven via een “société civile immobilière” (SCI).
De SCI kan immers het beheer en de overdracht van het Frans onroerend goed vergemakkelijken. Door het aanhouden via een SCI kan worden vermeden dat geschillen tussen mede-eigenaars van het onroerend goed (bv. ouders en kinderen) tot gevolg hebben dat bepaalde beslissingen worden geblokkeerd, wat nadelige gevolgen kan hebben voor het onroerend goed zelf (bv. bepaalde herstellingen die niet worden uitgevoerd). Bij inbreng in een SCI verhindert een geschil tussen de aandeelhouders immers niet dat de zaakvoerder van de SCI de nodige beslissingen met betrekking tot het onroerend goed kan nemen.
In het kader van een vermogensplanning biedt de SCI het voordeel dat men de aandelen ervan kan wegschenken, terwijl men via de SCI toch de controle over het Frans onroerend goed kan behouden.
Op fiscaal vlak biedt de SCI het voordeel dat bij de overdracht van de aandelen van de SCI rekening wordt gehouden met de nettowaarde van de aandelen - eventuele schulden van de SCI worden aldus in principe in rekening gebracht -, in tegenstelling tot de situatie waarbij het onroerend goed rechtstreeks wordt aangehouden, en er in principe rekening wordt gehouden met de brutowaarde van het onroerend goed zonder aftrek van schulden.
Een Franse SCI heeft rechtspersoonlijkheid, maar wordt voor de toepassing van de Franse inkomstenbelasting in principe als fiscaal transparant (”translucide”) aangemerkt. Dit bijzondere Franse fiscale regime houdt in dat de aandeelhouders van de SCI geacht worden rechtstreeks eigenaar te zijn van het door de SCI aangehouden Frans onroerend goed, waardoor de inkomsten van dat onroerend goed in hoofde van die aandeelhouders / natuurlijke personen onroerende inkomsten vormen, en geen dividenden (tenzij de aandeelhouders de aandelen van de SCI beroepsmatig zouden aanwenden).
Wat voorafging …
Op 2 december 2004 oordeelde het Belgische Hof van Cassatie dat de bevoegdheid om belasting te heffen over de inkomsten die een inwoner van België (natuurlijk persoon) verkrijgt uit een Franse SCI toekomt aan Frankrijk en niet aan België.
Frankrijk belast deze inkomsten immers als onroerende inkomsten, en het Frans-Belgische dubbelbelastingverdrag kent de bevoegdheid om onroerende inkomsten te belasten toe aan de staat waar het onroerend goed gelegen is. Wat er moet worden begrepen onder “onroerende goederen” moet eveneens worden bepaald door de wetgeving van de staat waar het onroerend goed zich bevindt.
De Belgische fiscale administratie, bij monde van de Minister van Financiën, was het hier niet mee eens, en hield vast aan haar standpunt - zich hierbij baserend op de rechtspraak die door Cassatie werd teruggefloten - dat inkomsten van een Frans onroerend goed dat door een ‘translucide’ Franse SCI wordt aangehouden, te beschouwen zijn als dividenden die als zodanig mogen worden belast in België.
Om deze kwestie te regelen werd een overlegprocedure opgestart tussen de Belgische en de Franse fiscus, waaruit evenwel bleek dat de Franse fiscus geenszins akkoord ging met het standpunt van de Belgische fiscus. Ondertussen diende het Hof van Beroep van Luik zich uit te spreken over de zaak die het Hof van Cassatie had verbroken. Zoals te verwachten was, heeft het Hof van Beroep de zienswijze van Cassatie dus nu recent bevestigd.
Rechtszekerheid ?
Of de Belgische fiscus zich nu ook in de praktijk gaat neerleggen bij deze rechtspraak is op vandaag nog niet duidelijk. Waar voorheen nog enig voorbehoud moest worden gemaakt bij het aanwenden en de advisering van een Franse SCI, kan vandaag wellicht met meer zekerheid worden gesteld dat de inkomsten uit een ‘translucide’ Franse SCI niet mogen worden belast in België.
Of de structurering van uw Frans onroerend goed via een SCI op zich een interessante zaak is, dient evenwel nog steeds op individuele basis te worden beoordeeld.
Tot slot moeten op basis van deze rechtspraak in het verleden betaalde dividendbelastingen uit een ‘translucide’ Franse SCI volgens ons kunnen worden teruggevorderd, althans voor zover de wettelijke termijnen nog niet zijn verstreken.
Bron:
- Cazimir news
- gratis bronnen, www.monKEY.be
Laden ...
Geachte heer,
Het standpunt van het hof van cassatie werd inderdaad bevestigd door het hof van beroep van Luik, waarop U mij enige tijd geleden hebt gewezen. Doch, alvorens een uitspraak te doen, werd voorafgaandelijk verdere informatie ingewonnen bij de Franse administratie. Minstens moet hieruit dan ook worden afgeleid dat na het arrest van het hof van cassatie alle argumenten voor het hof van beroep van Luik nog niet geheel waren uitgeklaard.
In haar toelichting geeft de Franse administratie aan dat enkel de initiële verwerving van inkomsten door een SCI wordt belast, doch, in toepassing van artikel 8 C.G.I., de belasting in hoofde van de achterliggende partners wordt “ingevorderd”. De latere uitkering door een S.C.I. aan de deelnemende aandeelhouders wordt in Frankrijk niet meer afzonderlijk aan inkomstenbelasting onderworpen.
In §69.3 OESO-commentaar bij artikel 23 wordt verder beklemtoond dat je een onderscheid moet maken tussen de initiële verwerving van inkomsten (die eventueel in hoofde van aandeelhouders kan worden belast, indien een vennootschap als fiscaal transparant wordt geclassificeerd) en de latere uitkering door deze vennootschap aan haar aandeelhouders. (Het belang van deze commentaar voor een geschil onder het oude verdrag met Frankrijk moet uiteraard genuanceerd worden benaderd.)
In een uitgebreide annotatie onder dit recente arrest (gepubliceerd in TFR 2010, 621 e.v.) verzet ook C. Docclo zich tegen deze uitspraak. Ze verwijst onder meer naar 2 verschillende uitspraken van Rb. Brussel 20 november 2009 en Rb. Brussel 11 februari 2010. In de rechtspraak bestaat voorlopig dan ook nog geen eenduidigheid.
De rechtspraktijk is niet gebaat met verdere twijfels en heeft nood aan rechtszekerheid. Er bestaat vandaag weliswaar een overwicht aan doctrine en rechtspraak, stellende dat België de uitkering door een S.C.I. niet meer mag belasten. Toch is dit standpunt voorlopig nog niet onbetwist en bestaan er m.i. minstens goede redenen om zich hiertegen te verzetten. In mijn binnenkort te verschijnen, recent verdedigd, proefschrift ga ik hierop dan ook verder in.